کشف ناگفته‌های وزن در موسیقی ایرانی با نگاهی تازه به تنبک
اثر داریوش زربافیان

به گزارش انتشارات یساولی به نقل از خبرنگار پایگاه خبری جستارنامه هنر؛ موسیقی دستگاهی ایران در ژرفای خود نظم‌های پنهانی دارد که درکشان فراتر از شنیدنِ نغمه‌هاست. کتاب «تنبک و نگاهی تازه به اوزان دوری ادوار ایقاعی» سفری اکتشافی به قلب ریتم و فلسفهٔ آن ترسیم می‌کند. نویسنده با تلفیق نظریه و تجربه، دریچه‌ای نو به روابط وزنی موسیقی ایران می‌گشاید و دانش کهن ادوار و ایقاع را با نیازهای امروزین هنر پیوند می‌زند. این رویکرد، ضمن وفاداری به میراث تاریخی، زبانی نو برای تحلیل اوزان عرضه می‌کند.

نگاه فرارشته‌ای مؤلف، ریتم را پلی میان فرهنگ، ریاضیات زمان و عرفان هنر معرفی می‌کند. وزن در این نگاه، الگویی ایستا نیست، بلکه جریانی زنده و پویاست که در تعامل با تنبک، به گفت‌وگویی شورانگیز بدل می‌شود. ارائهٔ نمونه‌های عینی و قابل‌اجرا، مفاهیم انتزاعی وزن را برای هنرجویان و استادان ملموس می‌کند. مؤلف نشان می‌دهد که تسلط بر این اوزان، بداهه‌پردازی را غنا می‌بخشد و هم‌نوازی‌های گروهی را انسجامی تازه هدیه می‌کند. این کتاب، پلی استوار میان نظریه و عمل، و میراث کهن را به دغدغه‌های امروزین موسیقی پیوند می‌زند.

کتاب فراتر از یک دستنامهٔ آموزشی، فراخوانی برای بازاندیشی در چیستی ریتم و تأثیر آن بر هویت موسیقی ایرانی است. تنبک در این مسیر، هر ضربه را به کلمه‌ای در شعر بی‌کلام زمان تبدیل می‌کند و هر سکوت را آغازی برای تولد حسی تازه. این اثر با نبوغ مؤلف و کوششی بی‌دریغ، مسیری نو برای پویایی موسیقی ایران ترسیم می‌کند و نشان می‌دهد که راه تکامل، از گذرگاه اوزان دیرینه، اما با نگاهی تازه، می‌گذرد.

پایگاه خبری جستارنامه هنر